Imiona greckie

Imiona pochodzenia greckiego to druga po łacińskich największa grupa w polskim onomastykonie. Trafiły do Polski głównie dwoma drogami: przez wczesnochrześcijańskie imiona świętych (Piotr od πέτρος, "skała"; Andrzej od ἀνδρεῖος, "mężny") i przez klasyczną edukację w czasach oświecenia oraz romantyzmu (Sofia, Aleksander, Teodora). Charakterystyczne końcówki to -er/-ander (Aleksander — "broniący mężów"), -a/-ia (Zofia ← σοφία "mądrość", Katarzyna ← καθαρός "czysty", Barbara "obca"), -os/-as (później spolszczone jak Jerzy ← Georgios "rolnik", Filip ← Philippos "miłośnik koni"). Znaczenia greckich imion są często poetyckie — odnoszą się do cnót (Zofia — mądrość, Eugeniusz — szlachetnie urodzony), zjawisk natury (Melania "ciemna"), albo mitów (Helena — "światło", od Heliosa). Wśród popularnych dziś: Zofia, Jerzy, Piotr, Aleksandra, Katarzyna, Teodor, Melania, Filip, Anastazja, Eugeniusz.