Berenika

Berenika (Βερενίκη) – imię żeńskie pochodzenia greckiego. Pochodzi od macedońskiej wymowy imienia Φερενίκη (φέρω, pherō – przynosić i νίκη, nikē – zwycięstwo). Imię było popularne w egipskiej dynastii Ptolemeuszów. W wyniku transliteracji z greki na łacinę powstało imię Weronika, które stopniowo zdobyło popularność (wpływ chrześcijaństwa, szczególnie postaci św. Weroniki).

W niektórych kalendarzach podawana jest także data 14 kwietnia.

W Polsce między 1901 a 1994 rokiem imię to nadano 414 razy: w latach 20. odnotowano je 1 raz, w latach 30., 40. i 50. nie odnotowano ani jednej Bereniki. W latach 60. XX wieku było ich 34 a 104 w latach 70. Najwięcej, bo aż 221 nadań tego imienia odnotowano w latach 80. Pomiędzy 1991 a kwietniem 1994 roku zarejestrowano 54 Bereniki.

Znane osoby noszące imię Berenika:.

Czasy starożytne:.

Berenika I (340 p.n.e. - pomiędzy 279-268 p.n.e.) – królowa Egiptu, żona Filipa Macedończyka i Ptolemeusza I.

Berenika II (ok. 267 – 221 p.n.e.) – królowa Egiptu, żona Ptolemeusza III, w czasie jego wyprawy do Syrii ofirarowała Wenus jako dar wotywny swoje włosy, co zainspirowało do nadania jednemu z gwiazdozbiorów nazwy Warkocz Bereniki.

Berenika III (120–80 p.n.e.) – władczyni Egiptu, córka Ptolemeusza IX, poślubiła Ptolemeusza X a następnie Ptolemeusza XI, zamordowana przez drugiego męża. Jej życiem inspirowana jest opera Berenika autorstwa Georga Friedricha Händel.

Berenika IV (78 – 55 p.n.e.) – władczyni Egiptu, córka Ptolemeusza XII i starsza siostra Kleopatry VII.

Berenika (żona Antiocha II) (ok. 275 – 246 p.n.e.) – córka Ptolemeusza II, królowa Syrii, po śmierci męża została zamordowana.

Berenika – córka Salome, siostra Heroda I.

Berenika (28 – 79 n.e.) – księżniczka Judei, córka Agryppy I, kochanka Tytusa, na podstawie jej historii po.