Imiona według pochodzenia

Imiona wywodzące się ze starożytnego Rzymu — często kojarzone z cesarzami, świętymi, osobami historycznymi. Wiele z nich przeszło przez Kościół łaciński.

Imiona z antycznej Grecji — często o pięknych, filozoficznych znaczeniach. W polszczyźnie przyszły głównie przez kulturę chrześcijańską i edukację klasyczną.

Imiona wywodzące się z plemion germańskich — często złożone z dwóch rdzeni (bitwa, sława, wola, pokój).

Imiona ze Starego i Nowego Testamentu — patriarchowie, prorocy, apostołowie, święci ewangeliści. Baza większości tradycji chrześcijańskich.

Imiona z języka hebrajskiego — głównie starotestamentowe, często z rdzeniem "El" (Bóg) albo "Yah" (Jahwe).

Imiona z kultur celtyckich (Irlandia, Szkocja, Walia, Bretania) — często o znaczeniach przyrodniczych lub wojowniczych.

Rdzennie polskie (i praslowiańskie) imiona, często z rdzeniami "sław", "mir", "mił", "bog" — najstarsze warstwy polskiego repertuaru.

Imiona z kultury arabsko-muzułmańskiej — często o znaczeniach religijnych lub poetyckich.

Imiona z krajów nordyckich — Szwecji, Norwegii, Danii, Islandii. Często proste, dźwięczne, z tradycją wikingską.

Imiona o mieszanych korzeniach — powstawały w kontakcie kultury greckiej i rzymskiej, często via Biblię i wczesne chrześcijaństwo.

Imiona z języka perskiego (farsi) — często o pięknych, poetyckich znaczeniach.