Imiona skandynawskie

Imiona pochodzenia skandynawskiego wywodzą się z języków nordyckich i staronordyckich (Old Norse) — Szwecji, Norwegii, Danii, Islandii, Wysp Owczych. W Polsce są relatywnie nowe w modzie, głównie od lat 2000, gdy skandynawska popkultura (muzyka, filmy) weszła na polski rynek. Charakterystyczne są krótkie, dźwięczne formy bez trudnych zbitek spółgłosek: Astrid ("boskie piękno"), Freya (bogini miłości), Ingrid ("piękność Inga"), Erik ("wieczny władca"), Olaf ("potomek przodków"). Wiele z nich nakłada się z kategorią "germańskie" (Nordycy są gałęzią Germanów), ale polska tradycja rozróżnia je przez jasne powiązania kulturowe ze Skandynawią. Popularne są formy żeńskie w krótkich, energicznych brzmieniach (Freja, Saga, Liv). Dla rodziców polskich dają dziecku nietypowe, ale łatwe do wymówienia imię.