Imiona łacińskie

Imiona pochodzenia łacińskiego to jedna z najbardziej wpływowych grup w polskim repertuarze imion. Pochodzą ze starożytnego Rzymu — z praenomen (imion osobistych), cognomen (przydomków) lub nomen (imion rodowych). W Polsce trafiały na różne sposoby: przez Kościół katolicki jako imiona świętych (Marcin od łac. Martinus, "związany z Marsem"), przez wpływy szkolnictwa (Konstanty, Klaudia) i przez modę renesansową (Juliusz, Wiktor). Charakterystyczne zakończenia to -us (Paulus → Paweł, Iulius → Juliusz), -ia/-a (Julia, Laura, Klaudia, Marcelina) i -or (Wiktor, Marek ← Marcus). Wśród najpopularniejszych w Polsce: Paweł, Marek, Julia, Antoni (łac. Antonius), Wiktor, Laura, Klaudia, Marcin. Znaczenia często odnoszą się do cech (Wiktor — "zwycięzca", Klaudia — "utykająca"), bóstw (Marek — od Marsa) lub miejsc rzymskich rodów.