Imiona grecko-łacińskie

Imiona pochodzenia grecko-łacińskiego to hybrydowa kategoria — imiona, które najpierw były greckie, potem zostały przejęte przez kulturę łacińską (Rzym), gdzie zmodyfikowały swoją formę i weszły do europejskiego kanonu przez Kościół katolicki. Typowa droga: greckie imię (np. Georgios "rolnik") → łacińska forma Georgius → polskie Jerzy. Podobnie: Stephanos → Stephanus → Stefan; Helene → Helena; Maria (aramejsko-hebrajskie → greckie → łacińskie). W tej kategorii znajdują się imiona, których grecki rodowód jest oczywisty, ale polska forma pochodzi bezpośrednio z łaciny Kościoła. Dlatego artykuły Wikipedii często opisują je jako "pochodzenia grecko-łacińskiego" — szanując złożoność historycznej transmisji. W polskim kanonie to często najstarsze, najtrwalsze imiona — takie które od średniowiecza nie wyszły z mody.