Otto

Otto, Otton, Odo, Odon – imię męskie pochodzenia germańskiego. W języku starowysokoniemieckim zapisywano je jako Audo, Odo, Oddo, Oto, Otto, Hotto. Wywodzi się od germańskiego słowa *audha (dziedzictwo, majątek). Mogło być też skróceniem dawnych imion germańskich takich jak Audobercht, Audomar, Otmar, Otfried, Otokar. Popularne było w średniowieczu, nosiło je wielu cesarzy i książąt niemieckich z dynastii Ludolfingów. W polszczyźnie pojawiło się już u zarania jej dziejów, gdyż w 1000 roku ówczesny książę Bolesław nazwał tak swego syna. W najwcześniejszych zapiskach pojawiały się formy Otto i Oto, później także Hoto i Hotto. Znajdująca się także w użyciu wersja Otton, Odon powstała pod wpływem języka łacińskiego w wyniku odmiany fleksyjnej (analogicznie do np. Hugo, Hugon).

Odon notowany był 17 razy, a Odo – 8.

Znane postacie historyczne noszące imię Otto w różnych jego wariantach:.

Odo Dobrowolski.

Odo Bujwid.

Odo z Cluny, Odon z Cluny - opat klasztoru w Cluny, święty.

Odon Mieszkowic - książę wielkopolski.

Odon (władca Franków).

Odon Wielki (zm. ok. 735) - książę Akwitanii.

Otton z Bambergu, biskup, apostoł Pomorza, święty.

Otto I, cesarz.

Otton II, cesarz.

Otto III, cesarz.

inni władcy o imieniu Otto I, Otto II, Otto III.

Otto IV, cesarz.

Otto IV ze Strzałą, margrabia brandenburski.

Otto V Długi, margrabia brandenburski.

Otto VI Mały, margrabia brandenburski.

Otto, margrabia Miśni.

Otto Łagodny, książę Brunszwiku.

Otto von Bismarck.

Otto Gehlig, architekt.

Otto von Habsburg.

Otto Ludwig Hölder, niemiecki matematyk.

Otto Klemperer, dyrygent niemiecki.

Otto Kuusinen.

Otto Hahn, fizykochemik niemiecki, noblista, badacz budowy atomu.

Otto Stern, fizyk niemiecki, noblista, urodzony w Żorach.

Otto Skorzeny, komandos niemiecki, który wsławił się akcją uwolnienia Benita Mussoliniego z niewoli.